~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
ηλεκτρονική περιοδική έκδοση για τα μέσα μαζικής επικοινωνίας * με ειδήσεις * άρθρα * υπεύθ. σύνταξης: Πάνος Σ. Αϊβαλής *
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

email:kepeme@gmail.com
_________________________________________________________________________________________________________________________

«O άνθρωπος πρέπει κάθε μέρα ν᾽ακούει ένα γλυκό τραγούδι, να διαβάζει ένα ωραίο ποίημα, να βλέπει μια ωραία εικόνα και, αν είναι δυνατόν, να διατυπώνει μερικές ιδέες. Αλλιώτικα χάνει το αίσθημα του καλού και την τάση προς αυτό…». Γκαίτε

Δευτέρα, 6 Φεβρουαρίου 2017

Η ανεξάρτητη εφημερίδα που τρομάζει τους Γάλλους πολιτικούς

canard-fillion-.jpg

Le Canard Enchaîné : Η ιστορία του εντύπου που... 
αποκαθήλωσε τον Φρανσουά Φιγιόν | Φωτογραφία αρχείου AP Photo
Ο Φρανσουά Φιγιόν προωθήθηκε ως το νέο πρόσωπο της γαλλικής Δεξιάς, μεταρρυθμιστής και ανανεωτικός με στόχο να φέρει το κόμμα του ξανά στην εξουσία. Φαίνεται, όμως ότι υπολόγιζε χωρίς την Canard Enchaîné. Μια εφημερίδα, μικρή σε μέγεθος, αλλά με μεγάλη ιστορία, ειδικά στον τομέα της ερευνητικής δημοσιογραφίας.
Μία από τις ελάχιστες εφημερίδες που ακόμη αρνείται να «μπει» στον μαγικό κόσμο του Διαδικτύο, με μοναδικούς μετόχους τους δημοσιογράφους της και με «παλιομοδίτικο» στιλ, έχει καταφέρει να είναι ο «φόβος και ο τρόμος» για τους Γάλλους πολιτικούς. Και η μικρή συντακτική της ομάδα φροντίζει να είναι πάντα ανεξάρτητη και πάντα στην αντιπολίτευση.
Με ιστορία 102 ετών η Canard Enchaîné δεν στόχευε πάντα να κάνει την εξουσία να τρέμει. Όταν πρωτοκυκλοφόρησε, το 1915, λειτουργούσε ως αντιμιλιταριστικό φύλλο στις δύσκολες ημέρες του Πρώτου Παγκοσμίου πολέμου. Η ομάδα της προτιμούσε αρχικά να είναι σατιρική, ενώ στροφή προς την ερευνητική δημοσιογραφία έκανε το 1970, όπως αφηγείται ο πρώην διευθυντής της, Κλοντ Ανζελί στο βιβλίο του «Οι χαρές της δημοσιογραφίας». Διατήρησε, όμως, πάντα έναν σαρκαστικό τόνο στην αφήγηση αδικημάτων ή παρεκτροπών.
Βρέθηκε τώρα ξανά στην επικαιρότητα μετά τις αποκαλύψεις για τη σύζυγο του Φρανσουά Φιγιόν, οι οποίες ενδέχεται να κοστίσουν στον συντηρητικό υποψήφιο ακόμη και το χρίσμα για την γαλλική προεδρία.
Την Τρίτη, όπως σημειώνει το ΑΠΕ-ΜΠΕ, τα κόμματα έστειλαν από νωρίς αντιπροσώπους να προμηθευθούν το συντομότερο δυνατό τις νέες αποκαλύψεις για την Πενελόπ Φιγιόν.
Για την ίδια την ιστορική εφημερίδα το θέμα Φιγιόν ήρθε την κατάλληλη στιγμή, καθώς τα φύλλα της εφημερίδας βρίσκονταν σε σταδιακή πτώση (400.000 το 2015 από τις 500.000 το 2010). Η έκδοση της Τετάρτης, που γρήγορα εξαντλήθηκε, πρέπει να πούλησε γύρω στα 500.000 φύλλα.
«Ούτε με την Δεξιά, ούτε με την Αριστερά»
Η Canard Enchaîné λειτουργεί χωρίς διαφήμιση, χωρίς παρουσία στο Διαδίκτυο και, μαζί με το Mediapart, θεωρούνται τα μόνα ανεξάρτητα γαλλικά μέσα. Το σύνθημα της συντακτικής της ομάδας είναι «ούτε με τη Δεξιά, ούτε με την Αριστερά, μόνο στην αντιπολίτευση».
Χάρη σε κάθε είδους πηγές --αστυνομικούς, διπλωμάτες, ανθρώπους των μυστικών υπηρεσιών, δικαστές, δημοσιογράφους, πολιτικούς, επιχειρηματίες και αυτούς που θα μπορούμε σήμερα να αποκαλέσουμε καταμηνυτές ατασθαλιών-- θα παραμείνει για καιρό η μοναδική εφημερίδα που αποκαλύπτει σκάνδαλα που κάνουν τους ισχυρούς να τρέμουν.
Η μικρή συντακτική ομάδα της, η οποία καταφεύγει σε πολυάριθμους συνεργάτες, τηρείται εν γένει μυστική. Όμως ο κατάλογος με τα ανδραγαθήματά της είναι μακρύς. Έχει οδηγήσει σε παραίτηση πολλούς υπουργούς, όπως τον Ερβέ Γκεμάρ (2005) μετά τις αποκαλύψεις για την πολυτελή μεζονέτα του την οποία πλήρωνε με έξοδα του κράτους, ή την Μισέλ Αλιό-Μαρί για τις διακοπές της στην Τυνησία λίγο πριν από την πτώση του προέδρου Ζιν Ελ Αμπιντίν Μπεν Άλι (2011).
Επιπλέον δεν έχει χάσει παρά πολύ λίγες από τις πολυάριθμες δίκες της, μία από τις οποίες είχε γίνει για μια φωτογραφία των οπισθίων του πρώην ηγέτη της γαλλικής ακροδεξιάς Ζαν-Μαρί Λεπέν.
«Η Canard δεν είναι ούτε της δεξιάς ούτε της αριστεράς, είναι της αντιπολίτευσης», συνοψίζει μία από τις πένες της, ο Ερίκ Εμπτάζ, σ' ένα ντοκιμαντέρ το οποίο μεταδόθηκε το βράδυ της Παρασκευής από το Paris Premiere.
Οι πολιτικοί είναι ταυτόχρονα οι στόχοι της Canard, οι πιο πιστοί αναγνώστες της και μερικές φορές οι πληροφοριοδότες της.

Τετάρτη, 25 Ιανουαρίου 2017

Νέα δικαίωση εργαζομένων κατά του ιδιοκτήτη του Flash

25.01.2017,
efsyn.gr


Μέσα σε λίγες ημέρες επιδικάστηκε νέα καταδικαστική απόφαση για τον ιδιοκτήτη της FLASH Α.Ε. από το 3ο Μονομελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών.
Η υπόθεση αφορούσε μισθούς του 2013 δύο τεχνικών, μελών της Ένωσης, και ο εισαγγελέας πρότεινε ποινή οκτώ μηνών για την κάθε περίπτωση ενώ ο πρόεδρος συγχώνευσε τελικώς τις εν λόγω ποινές σε μία δωδεκάμηνη.
Η ΕΤΕΡ και τα μέλη της προειδοποιούν πως δεν πρόκειται ποτέ και για κανένα λόγο να κάνουν πίσω στη συγκεκριμένη αλλά και σε όλες τις ανάλογες περιπτώσεις εργοδοτικής αυθαιρεσίας και το μόνο σίγουρο είναι πως στο τέλος της διαδρομής μόνοι χαμένοι θα είναι οι εργοδότες που αυθαιρετούν σε βάρος των εργαζομένων.
Ζητούν από την Πολιτεία και τα αρμόδια όργανά της να ρυθμίσουν άμεσα το τοπίο στα ΜΜΕ προς όφελος των εργαζομένων που χρησιμοποιούνται, ως μέτρο πίεσης, από τους εργοδότες ώστε να πετύχουν τους σκοπούς τους που είναι πλέον προφανείς ακόμη και στους αδαείς.
Γι' αυτό ζητούν να προχωρήσει άμεσα η αδειοδότηση των ραδιοτηλεοπτικών μέσων με τρόπο που να ρυθμίζει και βασικά εργασιακά ζητήματα, όπως η τήρηση των συλλογικών συμβάσεων και ο ελάχιστος αριθμός, πραγματικά, απασχολούμενων σε όλα τα μέσα.
«Η ΕΤΕΡ, σε ανύποπτο χρόνο, είχε πάρει τη θέση πως αν υπάρχουν συγκεκριμένοι και αυστηροί κανόνες λειτουργίας και πραγματικός έλεγχος, από το ΕΣΡ και όλα τα αρμόδια όργανα του κράτους, μικρή σημασία έχει ποιοι θα είναι οι εργοδότες που θα διαχειρίζονται τις δημόσιες συχνότητες και δικαιώνεται καθημερινά από τις εξελίξεις των τελευταίων μηνών σε όλα τα μέσα μαζικής ενημέρωσης», καταλήγει στην ανακοίνωσή της.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:
Νέα ποινική καταδίκη για την ιδιοκτησία της Flash

Τετάρτη, 21 Δεκεμβρίου 2016

Ο ΔΟΛ, ο Πήγασος, και οι παγωμένες τσιμινιέρες στη βιομηχανία του Τύπου

ΘΕΜΑΤΑ ΤΥΠΟΥ


Ο κόσμος της ενημέρωσης ζώνεται τα σωσίβια και περιμένει

Ο Τύπος –η Ενημέρωση γενικότερα– είναι βαριά βιομηχανία σε παρακμή. Με χαλασμένες μηχανές,παγωμένες τσιμινιέρες και, το χειρότερο, σε κάποιες περιπτώσεις, με σκεβρωμένες συνειδήσεις. Οι κυκλοφορίες των εφημερίδων κατακρημνίζονται, η απήχησή τους έχει κατέβει στάθμη, η ποιότητά τους έρπει. Ολόκληρα εκδοτικά συγκροτήματα όπως ο κάποτε αυτοκρατορικός ΔΟΛ, που αυτές τις μέρες βρίσκεται σε συνθήκες διάλυσης, αλλά και ο άλλοτε ακμαίος Πήγασος, έχουν παραμορφωθεί από τον τυφώνα, έχουν σαρωθεί. Η θύελλα τους πήρε την αξιοπιστία απέναντι στους πελάτες τους και τη συνέπεια απέναντι στους εργαζομένους τους.

Είναι η Κρίση, θα πείτε! Είναι η Κρίση, θα σας πω! Αυτή μας περνάει δυο και τρεις φορές από τη μηχανή του κιμά, πριν μας βάλει στο μαντέμι της ψησταριάς, σύμφωνοι. Αλλά, μαζί, είναι και τα επίχειρα της διαπλοκής – και δεν εννοώ τη διαπλοκή μόνο στο πολιτικό επίπεδο. Διαπλοκή υπάρχει σε μεγαλύτερο φάσμα τουΤύπου. Αυτή ήταν ο πυλώνας που στήριζε κάποιες –όχι ευκαταφρόνητες– εφημερίδες. Κάποιες που έχασαν το στήριγμά τους, «ξέχασαν» ότι πρωτίστως είναι καθήκον τους να ενημερώνουν, όχι να προπαγανδίζουν.

Οι εφημερίδες έγιναν ντουντούκες και οπτικοποιήθηκαν. Έντυπα με κυκλοφορία μερικών εκατοντάδων ή και μερικών δεκάδων φύλλων (ναι, υπάρχουν και τέτοια!) εκδίδονται για να γίνει το πρωτοσέλιδό τους pdf ή jpg. Να μετατραπεί σε φωτογραφία δηλαδή και να αναρτηθεί στο Ίντερνετ, όπου η επισκεψιμότητα στις σελίδες με τα πρωτοσέλιδα είναι τεράστια. Εκεί βρίσκεται το μεγάλο κοινό, εκεί το πλατύ ποτάμι όπου κυλάει η «γρήγορη ενημέρωση». Και μαζί της κυλούν πλυμένα μυαλά. Εκεί (μάλλον και εκεί!) φυτεύονται σε πρόσφορα και εύφορα κεφάλια οι ιδέες, οι προπαγάνδες, οι πολιτικές. Έτσι, η πτώση των κυκλοφοριών συνεχίζεται σαν γιγαντιαία κατάβαση σκιέρ σε αλπικό βουνό.

Οι λύσεις από τους εκδοτικούς οργανισμούς αναζητούνται σε πατημένους δρόμους, σε περπατημένα μονοπάτια. Δηλαδή μειώσεις χαρτιού, κούρεμα μισθώναπολύσεις. Γι’ αυτό, όλο και περισσότερο η βιομηχανία του Τύπου μοιάζει με την ταλαίπωρη –και πεθαμένη πια– βιομηχανία της Softex. Παράγει χαρτί. Όχι απαραιτήτως για ενημέρωση, τουλάχιστον από μερικές εφημερίδες και από κάποια μαγαζιά και παραμάγαζα.

ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ: Φυσικά το μυαλό όσων ανησυχούν γι’ αυτόν τον χώρο τρέχει στους τόπους των μιντιακών εξελίξεων. Πάει στο Χαλάνδρι, στον Πήγασο – που, νομίζω, έχει μεγαλύτερα αποθέματα δυνάμεων για να ξεπεράσει την κρίση του. Αλλά περισσότερο σκεφτόμαστε τη Μιχαλακοπούλου, όπου τα πράγματα φαίνονται ακόμα πιο δύσκολα. Σκεφτόμαστε με έγνοια και συγκίνηση. Ναι, συγκίνηση για ένα ιστορικό δημοσιογραφικό συγκρότημα, παρά τα πολλά αμαρτήματα και τους άπειρους αυτοτραυματισμούς που έχει κάνει. Ο Δημοσιογραφικός Οργανισμός Λαμπράκη (όπως και ο Πήγασος, βέβαια) είναι μεγάλο καράβι του Τύπου. Πονάμε σαν να βλέπουμε ένα υπερωκεάνιο να βουλιάζει. Άλλωστε, οι δίνες από την πιθανή βύθιση θα καταπιούν πολλά γιοτ, βάρκες και σκούνες. Ο κλάδος του Τύπου βρίσκεται σε κατάσταση πολιορκίας. Ζωνόμαστε σωσίβια και περιμένουμε. 

___________
πηγή: Διον. Βραϊμάκης/http://harddog-sport.blogspot.gr/
___

Τρίτη, 20 Δεκεμβρίου 2016

Λουκέτο στον ΔΟΛ - Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης: Το βαθύ πέος της διαπλοκής

Ο ορισμός της σωστής ερευνητικής δημοσιογραφίας είναι το περιεχόμενο του ένθετου της «Εφημερίδας των Συντακτών» που επιμελήθηκε ο Δημήτρης  Ψαρράς και έχει τίτλο: «1922 -2016. Συγκρότημα Λαμπράκη». Αξίζει να το διαβάσει κανείς 


Επίσης πολύ ενδιαφέρον είναι περασμένο δημοσίευμα του περιοδικού "Unfollow" που έχει τίτλο «Η παντοδυναμία και η παρακμή του Δημοσιογραφικού Οργανισμού Λαμπράκη».

Εμείς από τα τέλη Σεπτέμβρη γράφαμε ότι το "αμαρτωλό" συγκρότημα Λαμπράκη πάει για φούντο αναφέροντας χαρακτηριστικά ότι Χρεοκοπεί ο ΔΟΛ, με τα στελέχη του να έχουν θησαυρίσει

Φαίνεται ότι αν πιστέψουμε τα σημερινά δημοσιεύματα ήρθε η ώρα ο ΔΟΛ να κατεβάσει ρολά. Και δεν λυπόμαστε καθόλου γι' αυτό. Οπως γράφαμε και στο παρελθόν Το συγκρότημα Λαμπράκη ήταν πάντα παρόν: Και τον Απρίλη του '41 όταν χειροκροτούσε την είσοδο των Γερμανών στην Αθήνα, και το Μάρτη του '52 όταν επιδοκίμαζε την εκτέλεση του Μπελογιάννη, και στα Ιουλιανά όταν έπαιζε το παιχνίδι της πολιτικής ανωμαλίας, και στη μεταπολίτευση που «πουλούσε» το... «νερό του Καματερού» ως φάρμακο «διά πάσαν νόσον και μαλακίαν». 

Από κείμενο που υπογράφει ο Δημήτρης Κανελλόπουλος στην εφημερίδα των Συντακτών πληροφορούμαστε:



Επαναλαμβανόμενες 24ωρες απεργίες ξεκίνησαν από χθες (Δευτέρα) οι εργαζόμενοι στο Δημοσιογραφικό Οργανισμό Λαμπράκη του Σταύρου Ψυχάρη, βάζοντας λουκέτο σε όλα τα ΜΜΕ του ομίλου.

Το αποφάσισε η Γενική Συνέλευση των εργαζομένων και οι απεργίες θα συνεχιστούν μέχρι να πληρωθούν ένα15νθήμερο (του Αυγούστου!) και το δώρο Χριστουγέννων.

Ο Αντώνης Καρακούσης, διευθυντής του «Βήματος της Κυριακής», μετέφερε στον κόσμο το μήνυμα πως δεν υπάρχουν χρήματα ούτε καν για να καλυφθεί ένα μέρος του δώρου των Χριστουγέννων.

Αλλωστε κι ένα μικρό ποσό που κατατέθηκε την Παρασκευή, δεσμεύτηκε από τις τράπεζες λόγω χρεών του Οργανισμού προς αυτές.

O Καρακούσης πρόσθεσε ότι ο Σταύρος Ψυχάρης αδυνατεί να πληρώσει τα τοκοχρεολύσια δανείων του στις τράπεζες, με αποτέλεσμα αυτές από την 1η Ιανουαρίου 2017 να παίρνουν τον έλεγχο του δημοσιογραφικού ομίλου.

Πράγμα το οποίο σημαίνει πως θα προχωρήσουν σε εκκαθάριση (εν λειτουργία;) με σκοπό να πουλήσουν το μαγαζί σε όποιον ενδιαφερόμενο.

Ο κόσμος στον ΔΟΛ μετρά ήδη πέντε μήνες απλήρωτος. Και ρίχνει τις ευθύνες στην ιδιοκτησία τουΣυγκροτήματος, σκεφτείτε πως μόνο δύο άνθρωποι ψήφισαν κατά της απεργίας.

Πληροφορίες θέλουν τον Σταύρο Ψυχάρη να περνάει τις χριστουγεννιάτικες διακοπές του στο Λονδίνο.Αυτά είναι...


Εμείς θα επεκτείνουμε λίγο το συγκεκριμένο θέμα παραθέτοντας απόσπασμα από ένα κείμενο του Στέλιου Ελληνιάδη που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα "Δρόμος της Αριστεράς" στις 7 Δεκέμβρη 2013.

Στην Ελλάδα, η υπερσυγκέντρωση εκδηλώθηκε στα ΜΜΕ με τον πιο παράνομο, κραυγαλέο και χυδαίο τρόπο. Δέκα «οικογένειες» υφάρπαξαν χάρη στους διεφθαρμένους πολιτικούς με τους οποίους διαπλέκονται, τις ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές συχνότητες, οι οποίες ανήκουν εξ αδιαιρέτου στον ελληνικό λαό. Οι ίδιες «οικογένειες» ελέγχουν τις περισσότερες εφημερίδες και περιοδικά πανελλαδικής κυκλοφορίας. Στις ίδιες «οικογένειες» παρέχει τις υπηρεσίες του «ένας ολόκληρος κόσμος από δημοσιογράφους, συγγραφείς και πανεπιστημιακούς», με ανταλλάγματα πάσης φύσεως: αμοιβές συνεργασίας, προώθηση βιβλίων, κοινωνική αναγνώριση και επαγγελματική ανέλιξη, μερίδιο εξουσίας και άλλες δελεαστικές προσφορές. 
Οι εφημερίδες τους εκβιάζουν τους πολιτικούς και τροφοδοτούν την τηλεόραση με την οποία από κοινού απειλούν και τρομοκρατούν τους πολίτες, τα περιοδικά τους επίσης τροφοδοτούν τα κανάλια και, από κοινού, διαμορφώνουν τη μαζική κουλτούρα και ούτω καθεξής, με στόχο τη χειραγώγηση της κοινωνίας και την ανεμπόδιστη λεηλασία της δημόσιας και ιδιωτικής περιουσίας. Καμία κοινωνία δεν θα ανεχόταν οποιαδήποτε ληστρική επιδρομή χωρίς να έχει προηγουμένως παραπλανηθεί και αποχαυνωθεί τεχνηέντως.

Πάνω από 550 εκατομμύρια χρωστούν οι δέκα «οικογένειες» στις τράπεζες για τα ΜΜΕ τους, με δάνεια που παίρνουν χωρίς εμπράγματες εγγυήσεις. Πάνω από 800 εκατ. είναι τα συνολικά τους χρέη σε ιδιώτες, στο δημόσιο, τους οργανισμούς κοινής ωφέλειας, τα ασφαλιστικά ταμεία κ.λπ. 

Γιατί βγαίνει μια εφημερίδα σαν το Έθνος με καθημερινή κυκλοφορία 13 χιλιάδων φύλλων, λίγο πιο κάτω από τις πωλήσεις της Espresso; Γιατί και πώς συνεχίζει ο Πήγασος με τραπεζικά δάνεια 170 εκατ. και συνολικά χρέη 213 εκατ. ευρώ; Γιατί και πώς συνεχίζει να εκπέμπει ο Τηλέτυπος-Mega με χρέη στις τράπεζες 129 εκατ. και 194 εκατ. ευρώ προς κάθε κατεύθυνση; Γιατί και πώς επιβιώνει ο ΔΟΛ με 135 εκατ. ευρώ τραπεζικό δανεισμό και συνολικές υποχρεώσεις 193 εκατ.; 
Πώς ο όμιλος της Καθημερινής συνεχίζει με 92,8 εκατ. ευρώ χρέη σε τράπεζες και 144 εκατ. συνολικές υποχρεώσεις; 

Πώς και με ποίων εντολές οι τράπεζες δανείζουν σε επιχειρήσεις που δεν υπάρχει ποτέ περίπτωση να επιστρέψουν τα δανεικά; Γιατί, άραγε, οι δημοσιογράφοι τους ξεσκίζονται στην καθεστωτική προπαγάνδα; Και ποιοι είναι αυτοί οι πανεπιστημιακοί που τους αβαντάρουν και τους τροφοδοτούν με επιχειρήματα; Κι από πού προέκυψαν οι συγγραφείς που έχουν αναλάβει τον εξωραϊσμό τους; 

Τα ξέραμε αυτά, αλλά δεν το ψάξαμε αρκετά και δεν το ψάξαμε εγκαίρως. Δεν τους ξεμπροστιάσαμε, τόσα χρόνια, για να μην σπάσουμε αυγά ή γιατί υποτιμήσαμε τους εργολάβους που ελέγχουν τα ΜΜΕ και τα φερέφωνα τους που διορίστηκαν στα πανεπιστήμια και αλωνίζουν στις καθεστωτικές εφημερίδες και τηλεοράσεις.

Η απόπειρα να ελεγχθεί και το βιβλίο από τους ολιγάρχες των ΜΜΕ και των δημοσίων έργων και προμηθειών, έγινε και συνεχίζεται. Θύματα της απόπειρας, τα «Ελληνικά Γράμματα» και οι 90 εργαζόμενοι τους, μετά από ένα σύντομο, αλλά θανατηφόρο εναγκαλισμό τους από τον Δημοσιογραφικό Οργανισμό Λαμπράκη, θύματα, επίσης, όλοι οι ανεξάρτητοι εκδοτικοί οίκοι και τα βιβλιοπωλεία που πλήττονται από τα εκατομμύρια αντίτυπα των βιβλίων που διαθέτουν σε χαμηλότατες τιμές οι κυριακάτικες εφημερίδες για να διατηρήσουν υψηλές κυκλοφορίες.
Τώρα, όμως, το βιβλίο κινδυνεύει πάρα πολύ από την τεχνητή οικονομική κρίση διαρκείας που έχει επιβληθεί στην Ελλάδα. Λιγόστεψε ο κόσμος που έμπαινε στα βιβλιοπωλεία, λιγόστεψαν οι πωλήσεις, λιγόστεψαν και οι εκδόσεις.

Ο Θέμος Αναστασιάδης που πιάστηκε να βγάζει κρυφά λεφτά στο εξωτερικό και ο Πέτρος Κωστόπουλος που φέσωσε τη «μισή Αθήνα», υιοθετήθηκαν και προστατεύθηκαν, τουλάχιστον μέχρι στιγμής, σαν μετρ της γκλαμουριάς και της αποχαύνωσης, από τους βαρόνους.
Ο ρόλος τους ήταν πολύ σημαντικός στα χρόνια της μαζικής αποβλάκωσης, που η απαλλοτρίωση και αλλοίωση των συνειδήσεων ήταν βασική προϋπόθεση για να προετοιμαστεί το κατάλληλο έδαφος για την λεηλασία της Ελλάδας, τον εξανδραποδισμό της κοινωνίας, τη μαζική φτωχοποίηση, την υποβάθμιση της δημοκρατίας και την κατάλυση της εθνικής κυριαρχίας.

 Τα «πέη», οι «κώλοι», τα «βυζιά», οι «βίζιτες», οι «μπράβοι», τα «γκάτζετ» και οι «ουσίες» δεν άφηναν χώρο για «πολιτική συμμετοχή», «αισθητική αναζήτηση», «κριτική σκέψη», «ποιοτικές απαιτήσεις» και «διανοητικό προβληματισμό» στους καταναλωτές του λάιφ στάιλ. Ο νέος τύπος πολίτη έπρεπε να αποκτήσει τα μειωμένα ανακλαστικά του πρόβατου που προορίζεται για σφαγή.
Το βλέπουμε στις συμπεριφορές των ανθρώπων που μεγάλωσαν με Κλικ, Νίτρο, Κοσμοπόλιταν, Max, Athens Voice κ.α., και με τις αντίστοιχες τηλεοπτικές εκπομπές, Πάνια, Λαμπίρη, Μελέτη, Μενεγάκη, Στεφανίδου κ.λπ..

Αυτοί, οι μικρομεσαίοι θιασώτες του λάιφ στάιλ, που διαμορφώθηκαν μ' αυτές τις «προδιαγραφές», μαζί με τους φοβισμένους συνταξιούχους, αποτελούν ακόμα, παρ' όλα τα πλήγματα που δέχονται από τις μνημονιακές εφαρμογές, υποστηρίγματα, παθητικά ή ενεργητικά, του διεφθαρμένου καθεστώτος. Μπορεί το λάιφ στάιλ να ξέφτισε και να χρεοκόπησε, αλλά οι παρενέργειες του δεν εξανεμίζονται το ίδιο εύκολα.

Πέμπτη, 15 Δεκεμβρίου 2016

Εφημερίδες - η παλιά ιστορία με τα "καπέλα" στις κυκλοφορίες

Υπαινιγμός-φαρμάκι

από το Documento
για τέσσερις εφημερίδες και…


... παλιές ιστορίες για καπέλα στις κυκλοφορίες
- Θα υπάρξει απάντηση από τους θιγόμενους;

Στη δημοσιογραφική πιάτσα το ότι κάποια έντυπα –εφημερίδες και περιοδικά– βάζουν «καπέλο» στις κυκλοφορίες τους είναι κοινός τόπος. Πολλοί το λένε κατ’ ιδίαν, όλοι το ακούνε, αλλά ουδείς το έχει καταγγείλει απ’ όσα θυμόμαστε. Το έκανε σήμερα τοDocumento με την απαντητική του ανακοίνωση σε δημοσιεύματα που τονίζουν την πτώση των πωλήσεών του σε σχέση με την πρώτη Κυριακή της κυκλοφορίας του. Το λέει ευθέως; Σχεδόν ναι! Πρόκειται για τόσο σαφή αιχμή που είναι σαν να το εννοεί ολοκάθαρα. Διαβάστε:

«(…) Το επίσης εντυπωσιακό είναι πως εφημερίδες που εκτυπώνουν 60.000 φύλλα, εμφανίζονται να πουλάνε 52.000 φύλλα, πράγμα που στατιστικά είναι αδύνατο. Για να πουλήσεις 52.000 φύλλα, πρέπει να έχεις εκτυπώσει τουλάχιστον 85.000 φύλλα (η πώληση, στην καλύτερη των περιπτώσεων είναι το 60% του τιράζ),», αναφέρεται στη ανακοίνωση, ενώ στη αμέσως επόμενη παράγραφος η αιχμή γίνεται αιχμηρότερη:

«Εντυπωσιακό είναι, πως οι τέσσερις εφημερίδες με κυκλοφορία πάνω από εμάς, όσο και να πέσουν, δεν πέφτουν κάτω από μαγικούς αριθμούς (70.000, 60.000, 50.000). Λες και έχουν κάνει συμφωνία μεταξύ τους αλλά και με το Θεό, πως ό,τι και να γίνει υπάρχει ένα κατώτατο σημείο πτώσης (όχι απαραίτητα και αξιοπρέπειας)». 

Πραγματικά και πλασματικά φύλλα

Το να βάζει μια εφημερίδα «καπέλο», δηλαδή από τα πρακτορεία διανομής Άργος καιΕυρώπη να ανακοινώνονται μεγαλύτεροι αριθμοί από τις πραγματικές πωλήσεις, είναι μια υποψία που υπάρχει από παλιά στον Τύπο. Ειδικότερα σε περασμένες δεκαετίες και σε περιόδους άνθησης των περιοδικών, η υποψία γινόταν στους δημοσιογραφικούς κύκλους βεβαιότητα. Φυσικά αν τα περί καπέλων ισχύουν, για να ανακοινωθούν μεγαλύτερα νούμερα στις πωλήσεις η εκδοτική εταιρία θα πρέπει να καταβάλει στο (όποιο) πρακτορείο το ποσοστό κέρδους του, όχι μόνο στα φύλλα που πραγματικά πωλήθηκαν αλλά και στα πλασματικά. Δηλαδή όσο θα ήταν το κέρδος του αν είχαν πωληθεί τα παραπανίσια φύλλα ή τεύχη.

Δεν ανακοινώνουν τις κυκλοφορίες τους

Και ποιο ήταν (ή είναι) το όφελος των εντύπων; Η καλύτερη πρόσβαση στηδιαφημιστική πίτα (κυρίως για τα παλιά περιοδικά), αλλά και η διατήρηση τουπρεστίζ της έκδοσης. Σήμερα υπάρχουν εφημερίδες που έχουν ζητήσει από τα πρακτορεία διανομής να μην ανακοινώνεται η κυκλοφορία τους. Και σε κάποιες περιπτώσεις υπήρξε ξαφνική συσκότιση. Δηλαδή ενώ φαινόταν ότι είχαν έναικανοποιητικό κυκλοφοριακό επίπεδο (άρα το πρεστίζ δεν εθίγετο), χωρίς προφανή λόγο τα ονόματα των εντύπων εξαφανίστηκαν από τα καθημερινά δελτία κυκλοφορίας του Άργους και της Ευρώπης. Σκοτάδι!

Θα υπάρξει απάντηση; 

Το Documento δεν αναφέρει ονομαστικά τις εφημερίδες για τις οποίες υπαινίσσεται ότι βάζουν καπέλο στις κυκλοφορίες τους. Διευκρινίζει, όμως, ότι μιλάει για τις«τέσσερις εφημερίδες με κυκλοφορία πάνω από εμάς».Αναφέρεται δηλαδή, κατά σειρά, στο Πρώτο Θέμα, στο Βήμα της Κυριακής, στο Έθνος της Κυριακής και στη Real News. Με μεγάλο ενδιαφέρον περιμένουμε να δούμε αν υπάρξει απάντηση στην ευθεία κατηγορία περί καπέλου. Γιατί όχι και απάντηση από τα δύο πρακτορεία;

** Δείτε πώς καλύπτουν το θέμα οι Zoornalistas (εδώ) και διαβάστε ολόκληρη τη ανακοίνωση του Documento στην Ανασυγκρότηση (εδώ)
________
---

Τρίτη, 22 Νοεμβρίου 2016

Κυριακάτικη εφημερίδα «Documento»: Εντυπώσεις από το νέο εκδοτικό εγχείρημα των Ι.Καλογρίτσα – Κ. Βαξεβάνη



Μετά την ανάγνωση της εφημερίδας των Ι.Καλογρίτσα – Κ. Βαξεβάνη δεν αισθανθήκαμε τον ίδιο ενθουσιασμό με τους διαφημιστές, οι οποίοι στήριξαν με 15 (!) ολοσέλιδες διαφημίσεις το νέο εκδοτικό εγχείρημα.
Ας μοιραστούμε μαζί τις εντυπώσεις που αποκομίσαμε, όταν ολοκληρώσαμε το διάβασμα της νέας Κυριακάτικης εφημερίδας «Documento».
Δεν θα ασχοληθούμε καθόλου με την επιχειρηματική δραστηριότητα της οικογένειας Καλογρίτσα που μέσω του Ιωάννη-Βλαδίμηρου είναι ο χρηματοδότης αυτής της έκδοσης.
Θα προσπεράσουμε, επίσης, τις μεγαλοστομίες και το αυτολιβάνισμα του διευθυντή της εφημερίδας Κώστα Βαξεβάνη. Αφού μας έμαθε από την ιστοσελίδα του «Κουτί της Πανδώρας» για το «πώς πρέπει να είναι η δημοσιογραφία», ο «δημοσιογράφος των πολλών αποκαλύψεων και των διεθνών βραβείων», όπως παρουσιάζεται μέσα από την ιστοσελίδα αυτής της εφημερίδας, τώρα μας υπόσχεται ένα έντυπο το οποίο «με ρεπορτάζ και αποκαλύψεις θα κάνει κάποιους να χάσουν τον ύπνο».
Στο πρώτο φύλο της εφημερίδας δεν διαπιστώσαμε κάτι τέτοιο, αλλά φυσικά είναι πολύ νωρίς για να δώσει το ολοκληρωμένο στίγμα της αυτή η εκδοτική προσπάθεια. Μια εικόνα έστω και επιφανειακή στο που θα κινηθεί αυτή η εφημερίδα πάντως πήραμε.
Το κύριο θέμα της εφημερίδας το οποίο υπογράφει ο Κώστας Βαξεβάνης – «ο μαέστρος μιας ορχήστρας 100 δημοσιογράφων από την Ελλάδα και το εξωτερικό με τους καλύτερους ερευνητές και αναλυτές», σύμφωνα με τα όσα γράφει η ιστοσελίδα του- τίποτα το ιδιαίτερο.
Βασίζεται σε υποκλοπές τηλεφωνικών συνδιαλέξεων με φερόμενους εμπλεκόμενους τον πρώην διευθυντή του Κέντρου Ελέγχου και πρόληψης Νοσημάτων (ΚΕΕΛΠΝΟ), Θ. Παπαδημητρίου, τον σύμβουλο του πρώην υπουργού Υγείας Αδωνι Γεωργιάδη, Γιάννη Θεοδωράτου και κάποια γυναίκας με το όνομα «Ζέτα», η οποία «μάλλον πρόκειται για την τότε υφυπουργό Υγείας Ζέτα Μακρή». Σύμφωνα με την εφημερίδα αυτές οι υποκλαπείσες συνομιλίες μπορεί να αποτελέσουν «τεκμήριο πιθανής διάπραξης σοβαρών εγκλημάτων που αφορούν το δημόσιο συμφέρον».
Ακόμα και αν ισχύουν στο ακέραιο τα όσα γράφει η εφημερίδα –ο πρώην διευθυντής του ΚΕΕΛΠΝΟ Θ. Παπαδημητρίου κατάγγειλε ότι είναι μονταρισμένη η απομαγνητοφώνηση των συνομιλιών και ο Α. Γεωργιάδης καταθέτει μήνυση για συκοφαντική δυσφήμηση σε βάρος του από την εφημερίδα- δεν θα λέγαμε ότι αποτελεί σοβαρή αποκάλυψη οι παράνομες προσλήψεις και μια σειρά ενεργειών διαφθοράς στο ΚΕΕΛΠΝΟ. Αυτός ο κρατικός οργανισμός έχει παρελθόν. Αρκεί να αναφέρουμε ότι από το βήμα της βουλής δήλωνε τον Ιούλη φέτος ο Πάνος Καμμένος:
«Έχω στα χέρια μου την απάντηση από την έρευνα του ΚΕΕΛΠΝΟ. (σ.σ Κέντρο Ελέγχου & Πρόληψης Νοσημάτων)
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είκοσι πέντε εκατομμύρια ευρώ δόθηκαν τα τελευταία πέντε χρόνια "μαύρα" σε δημοσιογράφους, είτε απευθείας είτε μέσω off shore εταιρειών, όχι για να προπαγανδίζουν βέβαια τη γρίπη ή τα εμβόλια, αλλά για να αποτελούν "πιστόλια" εναντίον εκείνων που πήγαιναν εναντίον της νέας τάξης πραγμάτων και των οδηγιών που έδιναν οι δανειστές».
(Ενημερωτικά να αναφέρουμε ότι ανάμεσα στους δημοσιογράφους που συμμετείχαν σ’ αυτό το πάρτι συμπεριλαμβάνονται: Γ. Κουρτάκης (2.466.626 ευρώ), Ν. Ευαγγελάτος (625.442 ευρώ), Α. Δελατόλας (477.825 ευρώ), Μ. Τριανταφυλλόπουλος (456.118 ευρώ), Χρ. Ράπτης (452.124 ευρώ), Α. Πίκουλας (414.462 ευρώ), Γρ. Νικολόπουλος (341.397 ευρώ), Π. Δημητριάδης (290.957 ευρώ), Π. Λεωτσάκος (283.215 ευρώ), Ν. Φελέκης (269.600 ευρώ), Γ. Κύρτσος (239.915 ευρώ), Τ. Χατζής (228.131 ευρώ), Γ. Μακρυγιάννης (108.839 ευρώ) Λ. Λαζόπουλος (250.000) Ε. Στάη (181.373) Στ. Κούλογλου (103.836) Β. Μπόνιος (75.910) Π. Ζήσης (70.000) Γ. Παπαγιάννης (62.744) κ.α).
Θέλουμε να πούμε δηλαδή ότι ναι μεν έχει μια σχετική σημασία η αποκάλυψη άλλης μια λαμογιάς που φέρεται να γινόταν με όχημα το ΚΕΕΛΠΝΟ αλλά είναι πολύ υποδεέστερη σχετικά με τα όσα έχουν ήδη δει το φως της δημοσιότητας και συνοψίζονται στην φράση που έχει γραφεί: «με άντρο μαφίας μοιάζει περισσότερο το ΚΕΕΛΠΝΟ, παρά με δημόσιο οργανισμό ευρωπαϊκής χώρας».
Επανερχόμαστε τώρα στην υπόλοιπη ύλη που περιλαμβάνεται στην εφημερίδα «Docoumento» διαβάζοντας τα γραφόμενα «της ορχήστρας 100 δημοσιογράφων από την Ελλάδα και το εξωτερικό με τους καλύτερους ερευνητές και αναλυτές», σύμφωνα με το διαφημιστικό της εφημερίδας.
Αρχικά να σημειώσουμε ότι όσο και να ψάξεις στις 64 σελίδες (το αναγγελτικό της μιλούσε για «96 σελίδες πλούσιας ύλης») της εφημερίδας δεν θα βρεις τις λέξεις ΚΚΕ, Ανταρσύα, όπως και δεν θα μάθεις ότι γίνονται πλειστηριασμοί λαϊκών κατοικιών, ότι υπάρχει κίνημα εναντίον τους και γενικά ότι υπάρχουν εργατικά αιτήματα και διεκδικήσεις στην Ελλάδα. Προφανώς «οι καλύτεροι ερευνητές και αναλυτές» που στελεχώνουν την εφημερίδα έχουν πιο σοβαρά θέματα να ασχοληθούν.
Ας δούμε μερικά απ’ αυτά. Διαβάζομαι το ολοσέλιδο κείμενο κάποιου Ι. Σ. Καριώτη για τα τεκταινόμενα στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ και απ’ το οποίο πληροφορούμαστε: «Η ολόπλευρη και χωρίς αστερίσκους στήριξη της κυβέρνησης και ταυτόχρονα η ολόπλευρη πίεση στην κυβέρνηση σε όλα τα μέτωπα, ώστε να παραμείνει όσο πιο κοντά γίνεται στις κομματικές θέσεις και ιδέες, φαντάζει σήμερα ο μόνος δρόμος για τον ΣΥΡΙΖΑ και τα μέλη του». (Διαπίστωση πολιτικού ογκόλιθου ε;)
Ακολουθεί ο «πολιτικός αναλυτής –επικοινωνιολόγος Γιάννης Λούλης. Ξέρεται, αυτός που ήταν χρόνια πολιτικός σύμβουλος του Κώστα Καραμανλή, σιτιζόταν πλουσιοπάροχα από το κομματικό ταμείο της Ν.Δ και για τον οποίο ο πάλαι ποτέ εκδότης του «Αδέσμευτου Τύπου», Δημήτρης Ρίζος, μετά τις εκλογές της 4ης Οκτώβρη του 2009 στις οποίες η Νέα Δημοκρατία έχασε από το ΠΑΣΟΚ, έγραφε στην φυλλάδα του: «Τον επικοινωνιολόγο Γιάννη Λούλη τον πληρώναμε τόσο καιρό για να μας καθοδηγήσει ώστε να κερδίσουμε τις εκλογές. Τώρα τον ξαναπληρώνουμε για να μας αναλύσει το γιατί χάσαμε».
Αυτός, λοιπόν, αφού αρλουμπολογεί σε ένα μεγάλο ανούσιο κατεβατό καταλήγει: «Ο νέος ρεαλισμός του Τσίπρα είναι η μόνη ελπίδα για τον τόπο, που προσπαθεί να ξεκολλήσει από το τέλμα». (Να, η ελπίδα, αν την ψάχνατε).

Ενας άλλος αρθρογράφος πάλι από την ίδια εφημερίδα διαπίστωσε ήδη το «ξεκόλλημα». Αυτός ονομάζεται Χρήστος Ιωάννου και στις οικονομικές σελίδες του Documento μας γράφει: «Όμως αν ξεφύγουμε από τις αυταπάτες του παρελθόντος και τη χαμένη διετία 2015-2016, θα διαπιστώσουμε και κάτι άλλο: έχουμε σειρά δεικτών που καταγράφουν βελτίωση στο οικονομικό περιβάλλον. Η βελτίωση αυτή γίνεται, όπως πάντα, από πάνω προς τα κάτω και αργεί να περάσει στον απλό πολίτη … Η αλλαγή κατεύθυνσης στο πρόσημο της ιδιωτικής οικοδομικής δραστηριότητας, η ανάκαμψη των εξαγωγών και, τέλος, η άνοδος του χρηματιστηρίου είναι στοιχεία που συνηγορούν ότι η χώρα ξεκολλάει από τον πάτο». (Αυτός μας δουλεύει άγρια).
Ακολουθεί ο Θανάσης Καρτερός. Ο αρθρογράφος της «Αυγής» -και πρώην διευθυντής του «Ριζοσπάστη»- σήμερα σιτίζεται και από την εφημερίδα των Καλογράτσα – Βαξαβάνη. Τι μας λέει αυτός; Ότι η έκδοση της εφημερίδας «Documento» είναι «όαση εν μέσω ερήμου» αφού θα «κινείται στον ευρύτερο χώρο της Αριστεράς» σε μια εποχή στην οποία «αν εξαιρέσουμε την Αυγή, την Εφημερίδα των Συντακτών, κάποιες μικρότερες προσπάθειες και ορισμένα ενημερωτικά sites, βαρύς χειμώνας επικρατεί στον κόσμο των ΜΜΕ».
Ο τύπος μας το λέει ξεκάθαρα. Θα έχουμε μια Κυριακάτικη εφημερίδα κυβερνητικό φερέφωνο. Και μάλιστα, όπως διαπιστώσαμε από την ανάγνωσή της, χωρίς τις αμυδρές γραμμές κριτικής που συναντάμε από ορισμένους αρθρογράφους της «ΕτΣ».( Ένα τέτοιο έντυπο δεν σας έλειπε;)
Από την εφημερίδα, φυσικά, δεν απουσιάζουν και τα αποκαλυπτικά ρεπορτάζ. Ετσι σε ένα τέτοιο θα μάθετε για την σύζυγο του πρωθυπουργού Μπέτυ (Περιστέρα) Μπαζιάνα η οποία «μεγάλωσε σε οικογένεια αριστερών όπου επικρατούσε πολιτική ατμόσφαιρα» και σήμερα «λειτουργεί σαν μια κλασική Ελληνίδα μητέρα, συνοδεύοντας τα παιδιά της στα παιδικά πάρτι, τους ετοιμάζει τούρτες για τα γενέθλια και ασχολείται με τη μελέτη τους», ενώ «στον ελεύθερο χρόνο της που είναι λιγοστός, διαβάζει λογοτεχνία και προτιμάει να πηγαίνει σινεμά και θέατρο».
Αδιάφορες οι σελίδες της για τα Πολιτιστικά, τα ΜΜΕ και τα Διεθνή.
Ενδιαφέρουσα η συνέντευξη του Δ. Κουφοντίνα που δημοσιεύει και το αφιέρωμα στην «Κόκκινη Προβιά» που περιέχεται στο περιοδικό Hot Doc το οποίο κυκλοφορεί σαν ένθετο με την εφημερίδα.

Δευτέρα, 14 Νοεμβρίου 2016

Κλίμα συγκίνησης στο “τελευταίο αντίο” στον Γιώργο Γεωργιάδη

ΕΙΔΗΣΕΙΣ


Πλήθος κόσμου, συνάδελφοι δημοσιογράφοι, φίλοι και συγγενείς, αποχαιρέτισαν το απόγευμα τον δημοσιογράφο Γιώργο Γεωργιάδη, ο οποίος πέθανε σε ηλικία 61 ετών, έπειτα από άνιση μάχη με τον καρκίνο.
Στον ναό του Αγίου Βασιλείου, στο Περιστέρι, όπου εψάλη η εξόδιος ακολουθία, παραβρέθηκαν ο πρόεδρος της Βουλής, Νίκος Βούτσης, ο επικεφαλής του Ποταμιού», Σταύρος Θεοδωράκης, ο δήμαρχος Περιστερίου, Ανδρέας Παχατουρίδης, η βουλευτής της ΝΔ, Σοφία Βούλτεψη, ο πρώην πρόεδρος της ΕΣΗΕΑ, Πάνος Σόμπολος, οι πρώην διευθυντές του Αθηναϊκού και Μακεδονικού Πρακτορείου Ειδήσεων, Αντώνης Σκυλλάκος και Ηλίας Μάτσικας, καθώς και πλήθος δημοσιογράφων.
Στον επικήδειο λόγο της, η γγ της ΕΣΗΕΑ, Νανά Νταουντάκη, μίλησε για το ήθος και τον επαγγελματισμό του εκλιπόντα, με ιδιαίτερη αναφορά στη στάση του τα τελευταία χρόνια της ανεργίας, μέσα σε μία Ελλάδα της κρίσης, που αλλάζει ραγδαία μέρα με την ημέρα.
Για έναν ακέραιο επαγγελματία δημοσιογράφο, ο οποίος ανατράφηκε στη γη του Περιστερίου και σε αυτήν επιστρέφει να αναπαυθεί, έκανε λόγο ο δήμαρχος Περιστερίου, Ανδρέας Παχατουρίδης.
Τέλος, το μέλος της διοίκησης του ΕΔΟΕΑΠ, Πόπη Χριστοδουλίδου, σε έναν φορτισμένο συγκινησιακά λόγο, στάθηκε στο ήθος που πρέπει να διέπει τους νεότερους δημοσιογράφους, παίρνοντας παράδειγμα από τον εκλιπόντα.
Στεφάνια έστειλαν ο υπουργός Δικαιοσύνης, Σταύρος Κοντονής, η πρεσβεία της Παλαιστίνης, τηλεοπτικοί σταθμοί, διαδικτυακές πύλες ενημέρωσης, καθώς και δημοσιογράφοι.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Εφημερίδα "Ελληνική Πολιτεία"

Εφημερίδα "Ελληνική Πολιτεία"

Ελληνική Πολιτεία

Το Διάταγμα για τον τρόπο εκλογής πληρεξουσίων, που θα συγκροτούσαν την Δ’ Εθνική Συνέλευση, τυπώθηκε από το τυπογραφείο του Ναυπλίου στις 4/3/1829.

«Γενική Εφημερίς της Ελλάδος»

«Γενική Εφημερίς της Ελλάδος»
http://www.et.gr/et/istorik-anadrom/fek_images2/efhmeris_genikh.jpg/view

«Γενική Εφημερίς της Ελλάδος»

Η «Γενική Εφημερίς της Ελλάδος» υπήρξε η πιο οργανωμένη και μακρόβια εφημερίδα της περιόδου του Αγώνα. Εκδόθηκε για επτά χρόνια (από το 1825 έως το 1832) και κυκλοφόρησαν 597 φύλλα (2.762 σελίδες).

Μουσείο Εφημερίδας 'Η Θεσσαλία'

Μουσείο Εφημερίδας 'Η Θεσσαλία'
Το Mουσείο λειτουργεί από το 1997 στις εγκαταστάσεις της εφημερίδας http://www.diki.gr/museum/EL/city/chronos.asp?year=1898

Εφημερίδα 'Θεσσαλία'



Η εφημερίδα Θεσσαλία κυκλοφόρησε στις 25 Μαΐου 1898, την ημέρα ακριβώς της αποχώρησης από την πόλη των τουρκικών στρατευμάτων. Έκτοτε κυκλοφορεί αδιάλειπτα και είναι η μακροβιότερη επαρχιακή εφημερίδα. Αναδείχθηκε σε μια από τις σημαντικότερες εφημερίδες της ελληνικής περιφέρειας, με πολλούς ανταποκριτές και συνεργάτες στην Ελλάδα και το εξωτερικό και με μεγάλη κυκλοφορία.
Το 1914 την έκδοση και διεύθυνση της Θεσσαλίας ανέλαβε ο δημοσιογράφος Τάκης Οικονομάκης, δημοτικιστής και πρωτεργάτης του εργατικού κινήματος, ο οποίος έδωσε στην εφημερίδα φιλελεύθερο προσανατολισμό. Σημαντικό ρόλο έπαιξε η Θεσσαλία στη διάρκεια της γερμανικής κατοχής, καθώς με τα καυστικά άρθρα της εναντίον των Γερμανών εμψύχωνε την τοπική κοινωνία και εξόργιζε τις γερμανικές αρχές. Η στάση αυτή οδήγησε στην απόπειρα σύλληψης του Οικονομάκη το 1944, ο οποίος ωστόσο πέθανε από καρδιακή προσβολή, προτού πέσει στα χέρια των κατοχικών αρχών. Μετά το θάνατο του Οικονομάκη και στη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου η εφημερίδα ακολούθησε ένα δεξιό προσανατολισμό, γεγονός που οδήγησε σε μεγάλη πτώση της κυκλοφορίας της. Την περίοδο 1953-1965, οι συντάκτες της ανέλαβαν την έκδοση και τη διαχείρισή της με αποτέλεσμα να αποκαταστήσουν και πάλι την κυκλοφορία της. Το 1990 την εφημερίδα αγόρασε ο βιομήχανος Κ. Λούλης, ο οποίος την πούλησε το 1996 σε όμιλο επιχειρηματιών.
"Βόλος, ένας αιώνας. Από την ένταξη στο ελληνικό κράτος (1881) έως τους σεισμούς (1955)", Εκδόσεις Βόλος, Βόλος 1999.
Αρχείο Ζημέρη, ΔΗ.Κ.Ι..

Μουσείο Εφημερίδας 'Η Θεσσαλία'Το Μουσείο λειτουργεί από το 1997 στις εγκαταστάσεις της εφημερίδας (Α' Βιομηχανική Περιοχή Βόλου). Δεσπόζουσα θέση στο χώρο του κατέχουν οι μηχανές που εξασφάλιζαν την παραγωγή της εφημερίδας από το 1898 έως το 1990.

Φύλλο της εφημερίδας Θεσσαλία, 1940.
Δημοτικό Κέντρο Ιστορίας και Τεκμηρίωσης Βόλου

Φύλλο της εφημερίδας Θεσσαλία, 1902.

Φύλλο της εφημερίδας Θεσσαλία, 1902.

η αρχαιότερη εφημερίδα

Εφημερίδες - Ραδιόφωνα κ.ά.

Εφημερίδες Athens News Η έκδοση στο Internet των Athens News. Η μοναδική ημερήσια ελληνική εφημερίδα που εκδίδεται στα Αγγλικά. ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ Ημερήσια νέα, άρθρα και αγγελίες από την Καθημερινή, μια αθηναϊκή ημερήσια εφημερίδα. TO BHMA OnLine Έκδοση στο Internet άλλης μιας αθηναϊκής εφημερίδας. E on-line (Ελευθεροτυπία) Η πρώτη ελληνική εφημερίδα στο Internet. ΤΑ ΝΕΑ Έκδοση στο Internet μιας από τις δημοφιλέστερες ελληνικές εφημερίδες. EXPRESS Η πρώτη ελληνική οικονομική εφημερίδα στο Internet. ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ Άλλη μια οικονομική και επιχειρηματική εφημερίδα στο Internet. Στο αρχείο της ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗΣ μπορεί να βρεθεί ένα πλήθος οικονομικών και επιχειρηματικών πληροφοριών. New Europe Η "New Europe" είναι μια διεθνής οικονομική εφημερίδα με ειδήσεις από χώρες της ανατολικής Ευρώπης. Περιλαμβάνει profiles πολλών ανερχόμενων αγορών και πληροφορίες σχετικά με το "New Europe Network." Νέοι Αγώνες Η έκδοση στο Internet μιας εφημερίδας των Ιωαννίνων. Παρέχει τοπικά νέα, αθλητικά, αγγελίες και τοπικές πληροφορίες. ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Η ηλεκτρονική έκδοση της γνωστής πρωινής εφημερίδας. Υπηρεσίες Τύπου Συλλογή ημερήσιων νέων από το HRI Τα τελευταία νέα από την Ελλάδα και την Κύπρο. Τα νέα παρέχονται από διάφορες υπηρεσίες τύπου. Παρέχεται από το Hellenic Resources Institute. Στις πηγές περιλαμβάνονται: COSMOS, Λόγος(Κύπρος), Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων και το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων. Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων Καθημερινά Ελληνικά νέα που παρέχονται από το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων. Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων το Μακεδονικό Πρακτoρείο Ειδήσεων παρέχει πολιτικές, πολιτισμικές και οικονομικές ειδήσεις και πληροφορίες για γεγονότα στην Ελλάδα καθώς και σε ολόκληρο τον κόσμο. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται σε θέματα των Βαλκανίων, της Ανατολικής Ευρώπης και της περιοχής της Μαύρης Θάλασσας. ΑΝΤΙ Η έκδοση στο Internet ενός γνωστού ελληνικού πολιτικού περιοδικού. Παρέχονται και Αγγλικές στήλες. FLASH 9.61 Ένας αθηναϊκός ραδιοφωνικός σταθμός, παρουσιάζει το "studio" του στο Internet. Ειδήσεις, πληροφορίες για το σταθμό και σχόλια από το προσωπικό του. Ράδιο Παλαμά Συνδεθείτε με τη Λάρισσα και ακούστε ελληνική μουσική και ειδήσεις. Μετάδοση με RealAudio από το Ράδιο Παλαμά, ένα ραδιοφωνικό σταθμό από τη Λάρισα. ΣΚΑΙ On Line Τα τελευταία νέα, ανανεώνονται ανά ώρα. Παρέχεται από το ΣΚΑΙ και τον Webads.

EΝΔΙΑΦΕΡΟΥΣΕΣ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΕΣ
www.magikokouti.gr
www.kepeme.blogspot.com
http://www.yfos-magazine.gr
http://www.lexima.gr/lxm/read-863.html
http://www.in.gr
http://www.estiabookstore.gr/estia/HestiaBookStore_Main.asp
http://www.avgi.gr/nea-avgi/main_page.asp
http://lousios.blogspot.com
http://genesis.ee.auth.gr/dimakis/Yfos/Yfos.html
http://find.in.gr/index.php?q=περιοδικο%20ΥΦΟΣ&u=www.philology.gr/magazines/yfos.html
http://find.in.gr/index.php?q=περιοδικο%20ΥΦΟΣ&u=www.in.gr/books/yfos/
http://arkadikovima.blogspot.com
http://arkadiko.blogspot.com
http://aivalis.blogspot.com

Αρχειοθήκη ιστολογίου